Het symbolische monument van de stad is de Brug van Azzone Visconti,
ook wel de “Ponte Vecchio” genoemd, gebouwd tussen 1336 en 1338 door een
lid van de Visconti familie als verbinding van de stad, de Valsassina
en de oostoever van het Lario met het hertogdom van Milaan.
Verrezen op het punt waarop het meer in de rivier de Adda overgaat, heeft
deze brug in de loop van de jaren diverse wijzigingen ondergaan: oorspronkelijk
had de brug 8 bogen, toen werden het er 10, en vervolgens 11, en ter verdediging
waren er twee torens met een ophaalbrug.
De basiliek van San Nicolò verrijst aan de noorderlijke
rand van de oude stad, in een verhoogde positie. De architect Giuseppe
Bovara heeft dit interessante gebouw in 1830 volledig verbouwd,
waarbij de restanten van de oude ringmuren van de stad behouden zijn gebleven,
die verbonden waren met de grote ronde toren waarop nu de neogotische
klokkentoren verrijst. Binnen zijn nog sporen van de
kerk uit de dertiende eeuw te vinden in de doopkapel en de fresco’s uit
het eind van de veertiende eeuw.
Een typisch voorbeeld van de sobere kunst uit het eind-achttiende eeuwse
Lecco is het geraffineerde Palazzo Belgiojoso, in corso
Matteotti, met zijn met zuilengangen omgeven ruimtes en zijn hangende
loggia’s. Ooit eigendom van de Mellerio familie, biedt Belgiojoso tegenwoordig
huisvesting aan het archeologisch stads museum en het natuurwetenschappelijk
museum. Deze exposities zijn zeer interessant en rijk en bevatten
belangrijke afdelingen gewijd aan de geschiedenis en het grondgebied van
Lecco, zoals het deel dat gewijd is aan de staalbewerking, van oudsher
traditie in Lecco
Villa Manzoni zal de liefhebbers van geschiedenis, literatuur
en schilderkunst bevredigen. Dit deftige, elegante, doch sobere verblijf
behoorde van 1710 tot 1818 tot de familie van de wereldberoemde auteur,
en werd in 1963 door de gemeente gekocht. Op de begane grond bevindt zich
het Manzoniaans Museum, terwijl de tweede verdieping
onderdak biedt aan de Stedelijke Pinacotheek. In de afdeling
gewijd aan de auteur van de “Verloofden” zijn enkele herinneringen
aan Manzoni te vinden, alsmede een deel van de originele
inrichting. Bovendien is een reconstructie gemaakt van de historische
context die verband houdt met de Spaanse overheersing in Lecco.
En bent u een liefhebber van de verwikkelingen van Renzo en Lucia, dan
kunt u in en om Lecco een ware Manzonische route volgen, om de plaatsen
en gebouwen te verkennen die de situering van zijn meest beroemde roman
hebben geïnspireerd.